เล่าไป . . . ไม่รู้เมื่อไหร่จะจบ :P

กะว่าจะเริ่มเขียนไดอารี่ซักกะหน่อย กำลัง Copy รูปอยู่ที่บ้าน ก็ได้ยินเสียงนกร้องดังอยู่หน้าบ้าน อดรนทนไม่ไหวต้องออกไปตามหาตัว เจอนกตีทอง (Coppersmith Barbet) 2 ตัว มาแหกปากร้องอยู่ตรงต้นไม้หน้าบ้าน เพื่อไม่ให้หลายคงสงสัยว่าไอ้เจ้าตัวนี้มันหน้าตาเป็นอย่างไร ก็เลยขออนุญาต copy รูปของคุณมงคล กะคุณSandeeมาใช้หน่อย ก็อย่างที่เห็นเป็นพวกวงศ์นกโพระดก ตัวยาวประมาณ 17 ซม ตัวเล็ก ร้องดัง โป๊ก ๆ ๆ ๆ เหมือนเอาหัวโขกอะไรอยู่ (ที่จริงมันก็เอาปากโขกกะต้นไม้นั่นแหละ)

ก่อนอื่น ก็ต้องของอภัยที่หายไปไม่ได้บอกกล่าว ก็ตั้งแต่ปิดเทอมคราวที่แล้วที่กลับมาเมืองไทย 1 เดือน หลังจากบินกลับไปก็ไปใช้ชีวิตอยู่ที่มิวนิคซะ 3 เดือน เดือนแรกก็ไปช่วยเพื่อนแม่เค้าเปิดร้านอาหารไทย เดือนที่สองก็เดือนเดือนที่รับรู้ปัญหาของที่บ้าน ทำให้ต้องเปลี่ยนแปลงปรับปรุงตัวเอง แล้วก็การใช้ชีวิตเป็นการใหญ่ ที่จริงก็ไม่ได้เปลียนอะไรมาก แค่ทำงานมากขึ้น เที่ยวน้อยลง แล้วก็ต้องออกไปดูตลาดมากขึ้น เดินทางทุกวัน และด้วยความที่ไปอยู่มิวนิคต้องไปอาศัยคนอื่นอยู่ ก็เลยไม่มีที่ใช้อินเตอร์เน็ตส่วนตัว เวลาว่างน้อยลงมากจนไม่ได้เข้ามาเขียน blog เลย แต่แอบเข้ามาดูเป็นครั้งคราว ก็ยังคิดถึง exteen อยู่นี่นา ได้รับการตำหนิบ้างที่หาย(หัว) ไปอย่างเงียบเชียบ จนกระทั่งบินกลับมาช่วยงานที่บ้านในเดือนธันวาคมนี่แหละ ที่เมืองไทย ก็ยังไม่ว่างอยู่ดี กลับมาถึงพนักงานก็ลาคลอด ก็เลยต้องทำงานจนหัวหมุน แล้วก็พยายามเขียน Thesis ไป แต่นะจนบัดนี้ยังไม่เป็นรูปเป็นร่าง ไม่รู้จะจบเทอมนี้หรือเปล่า อิอิ เอาเป็นว่าจะพยายามเข้ามา up บ่อย ๆ ก็แล้วกันนะคะ

เทอมนี้ สรุปว่าก็ไม่ค่อยได้เจอเพื่อน ๆ ซักเท่าไหร่ ต่างคนก็ต่างยุ่งกับการทำ Thesis แล้วก็ฝึกงาน ส่วนใครที่ติดตามเรื่อง รัก ๆ ของหลาน ก็ต้องแห้วอีกตามเคย เพราะตอนนี้คุณหลานเค้ารักไม่ขมแล้ว มีสาวคนใหม่มาดามหัวใจ ก็เลยไม่ค่อยจะว่าง เสาร์อาทิตย์ไหนว่างก็ต้องไปอยู่เป็นเพื่อนคุณแฟนจนไม่มีเวลาให้ลุงป้าน้าอา แม่ ยาย งานนี้ก็ต้องขออภัยผู้ที่ติดตามผลงานด้วยนะคะ พยายามจิกให้อยู่ที่จิกไม่สำเร็จ ก็นะความรักมันทำให้คนไม่ว่าง (ป่าวตาบอดนะ) ส่วนตัวเราเองก็เพิ่งจะได้หยุดพักผ่อนก็ปีใหม่นี่แหละ ใช้เวลา 6 วัน ไปเที่ยวกับคนแก่ ๆ 555ดูวุ่นวายแล้วก็สนุกไปอีกแบบนะเนี่ย ปีนี้ส่งท้ายสิ้นปีที่ภูชี้ฟ้าจังหวัดเชียงราย ทะเลหมอกสวยมากภาพนี้ยังไม่สว่างเลยเห็นแค่ขอบฟ้าสีแดงๆทำให้เห็นทะเลหมอกเบื้องหน้าเลือนๆ สวยไปอีกแบบ

พอสว่างมากขึ้นหันกลับมามองภาพด้านข้าง อดตกใจไม่ได้ ตอนขึ้นมาก็รู้ว่าคนเยอะ แต่เห็นเข้าจริงๆ ก็ อู้วว!!! ทะเลคน นี่แค่ด้านเดียวของภูนะเนี่ย ยังมีอีกด้าน แถมบางคนอายุเยอะแล้วเค้าก็ขึ้นมาไม่ถึง นั่งชมทะเลหมอกตรงทางขึ้นภูนี่แหละ

อีกมุมนึงของภูชี้ฟ้า ถ่ายตรงทางขึ้นภู ทะเลหมอกสวยจริง ๆ จาก 6 วันก็ทำให้ลืมเรื่องเครียด ๆ ไปได้เยอะเลย มัวแต่ไปโฟกัสเรื่องเที่ยว เรื่องกิน เรื่องหนาว เรื่องเดินทางซะเป็นส่วนมาก ถือเป็นการพักผ่อนที่ดีจริงๆ ค่ะ ก่อนที่จะกลับมาลุยเรื่องหนักๆ ในปีใหม่

fein

edit @ 13 Oct 2007 19:33:50 by ``Fein ` ๏_๏ ่':๏๏๏๏๛