เล่าไป . . . ไม่รู้เมื่อไหร่จะจบ :P

งานเยอะมากเลยค่ะ ช่วงใกล้จะปลายปี ก็เลยไม่มีเวลา up ยุ่งขนาดนี้ เพื่อนๆ ก็บอกว่า ดีกว่าไม่มีงาน เพราะคนตกงานกันเพียบ อันเนื่องมาจากวิกฤตทางเศรษฐกิจ

วันนี้ก็ยังอยู่ที่ลี่เจียงกันค่ะ รูปโหลดโหดหน่อยนะคะ 26 รูปเองงงง ^^"

30 กันยายน 2551

จากที่เมือวานฝนตก วันนี้กลับเป็นวันที่สดใส ท้องฟ้าเปิดจนเราสามารถมองเห็นภูเขาหิมะมังกรหยกได้ค่ะ 

ภูเขาหิมะมังกรหยก เ็ป็นภูเขาที่อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 5,596 เมตร ยอดเขาซานจือโต่ว เป็นยอดเขาที่สูงที่สุดและยังไม่เคยมีมนุษย์คนได้พิชิตยอดเขานี้ได้สำเร็จ ก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไม  

รูปข้างบนถ่ายในรถ เรากำลังจะไปภูเขาที่ไกลลิบ ๆ นั่นแหละค่ะ

ก่อนอื่นเราก็ต้องเข้ามาพื้นที่อุทยาน เพื่อต่อรถบัสของอุทยาน แถว ๆ นี้ มีสวนกว้างเลยค่ะ

ที่อุทยานจะมีเสื้อหนาวให้เช่าด้วย และมีอ็อกซิเจนกระป๋องขายด้วย ไกด์ก็บอกว่าให้ซื้อไปก่อน เผื่อ ๆ ไม่ไหว 

กว่าจะขึ้นรถบัสได้ก็ 2 ชั่วโมงให้หลัง เพราะวันนี้เป็นวันชาติจีนพอดี จริง ๆ แล้วก็ลืมไปว่าเป็นวันชาติจีน ไม่งั้นไม่มาทริปช่วงนี้หรอกก เหอะ ๆ ฆ่าเวลาโดยการซื้อมาม่ามากินง่ะ

พอขึ้นรถบัส ก็มาต่อคิวขึ้นกระเช้าอีก คนแน่น ทั้งนักท่องเที่ยวต่างชาติ ทั้งคนจีน แห่กันมายังกะฝูงมด

กว่าจะได้ขึ้นกระเช้า พวกเราก็ต้องใช้กำัลังภายในอีก นั่นก็คือให้ไกด์ไปคุยว่าจะจ่ายพิเศษ เราก็เลยได้ขึ้นก่อนไม่ต้องต่อคิว เสียตังค์อีกครับพี่น้อง เหอะ ๆ 

 กระเช้านั่งได้ครั้งละ 6 คน ค่ะ

เราก็จะผ่านป่าซุงพันปี ที่แต่ละต้นจะมีขนาดใหญ่มาก ๆ

แต่พอขึ้นมาถึง พระเจ้าช่วย กล้วยทอด . . . หมอกโคตรหนา มองไม่เห็นอะไรเลยค่ะ

ขึ้นมาแล้วก็ต้องเดินตามทางขึ้นไปอีก เดินได้ทีละ 10 ก้าว ก็ต้องพัก ไม่งั้นหายใจไม่ทัน อากาศมันบางมาก ๆ  ตอนพักก็ต้องสูดอ็อกซิเจนไปพลาง จะรู้สึกดีขึ้น ^^

สุดท้าย ฝ้ายก็ปีนไปถึงแค่ความสูง 4,571 เมตรจากระดับน้ำทะเล แล้วก็เลิก เพราะมันไม่เห็นอะไรจริง ๆ ทั้งธารน้ำแข็ง ทั้งวิว

จากนั้นก็นั่งกระเช้าลงมา แล้วก็ต่อรถบัสเหมือนเดิมค่ะ กว่าจะได้กินข้าวเที่ยง บ่ายสองเข้าไปแระ  ถ้าไม่ได้มาม่าก่อนขึ้น สงสัยวันนี้จะย่ำแย่

 กินข้าวเสร็จเราก็ไปลุยกันต่อที่เมืองโบราณค่ะ วันนี้จะไปสองเมือง เมืองแรกคือเมืองโบราณซู่เหอ และเมืองที่สองคือเมืองโบราณลี่เจียงค่ะ

ที่ลี่เจียงจริง ๆ มีเมืองโบราณสามแห่ง แต่ตอนนี้ที่ทางการจีนพัฒนาเป็นแหล่งท่องเที่ยวมีสองแห่งเท่านั้นค่ะ

ที่นี่น้ำใสมาก ไหลมาจากภูเขาหิมะ น้ำเย็นจนคนที่นี่ไม่ต้องใช้ตู้เย็น เค้าใช้เบียร์แช่ในน้ำ เหมือนเราแช่แตงโมในน้ำตกนั่นแหละค่ะ

เมืองโบราณเต็มไปด้วยร้านค้าค่ะ ทั้งร้านอาหาร ร้านขายของที่ระึลึก นอกจากนี้ยังมี Hostel สำหรับนักท่องเที่ยวอีกด้วย 

 เดินไปเดินมา ฝนตกพรำ ๆ อีกแล้ว

มีดนตรีโบราณให้ฟังด้วย 

 เราออกจากเืมืองโบราณซู่เหอช่วงเย็น ๆ แล้วก็เดินทางไปเมืองเก่าลี่เจียงค่ะ

 เมืองเก่าลี่เจียงหรือ ต้าเอี้ยนเจิ้น เป็นเมืองที่มีชนเผ่านาซีอาศัยอยู่ ตั้งแต่สมัยราชวงศ์ซ้องค่ะ ที่นี่อยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเล 2,400 เมตร

เริ่มเปิดไฟแล้ว ที่นี่ก็ดูสวยดีเหมือนกันนะ ผู้คนล้นหลาม โดยเฉพาะหนุ่มสาวคู่รัก

ทางเดินทอดไปในเมืองเก่า และต้นหลิวสองข้างทาง

ร้านอาหารริมน้ำ โรแมนติกดีนะ

ร้านขายของที่ระลึก ขายโคมไฟเพียบเลย

 ทางเข้าร้านอาหารแห่งหนึ่ง

ร้านข้าวต้มค่ะ พอเห็นข้าวต้มก็เริ่มหิว ก็เลยเดินกลับไปทานอาหารที่ร้านอาหารไทย ที่โรงแรม แกรนด์ลี่เจียง

เป็นโรงแรมที่ดูเชย ๆ แต่โลเคชั่นดีมาก ๆ เพราะอยู่ตรงข้ามเมืองเก่าเลย ไกด์บอกว่าโรงแรมนี้เป็นของคุณสนธิ ลิ้มทองกุลค่ะ

มองจากที่จอดรถในโรงแรมก็จะเห็นเมืองเก่าลี่เจียง

อาหารไทย ใช้ได้ทีเดียว สำหรับร้านอาหารในโรงแรม หรือว่าไม่ได้กินอาหารไทยหลายมื้อ ก็ไม่รู้เหมือนกัน

ไปดูโชว์ค่ะ เป็นเรื่องราวเกี่ยวกับชนเผ่าต่าง ๆ ในลี่เจียง

สีสันตระการตา

มีรูปภูเขาหิมะด้วย

แต่ขอบอกว่าไม่ค่อยสนุกหรอก เหอะ ๆ 

ดูจบก็เข้าที่พัำก แล้วก็นอนค่ะ พรุ่งนี้จะเดินทางออกจากลี่เจียงไป แชงกรีล่า แต่เช้า ไว้มารอบ Entry หน้านะคะ

Fein ^^  

edit @ 10 Feb 2009 10:14:58 by Fein