เล่าไป . . . ไม่รู้เมื่อไหร่จะจบ :P

16 เมษายน 2008 (ต่อ)

บริเวณใกล้ ๆ กับอิหม่ามแสควร์ ยังมีพระราชวังโบราณให้เราดูด้วยค่ะ  

ที่นี่ พระราชวังเชเฮล โซตุน (Chehelsotoon Palace) หรือที่เรียกว่า วัง 40 เสา แต่จริง ๆ มีเสาแค่ 20 ต้น ส่วนที่เหลือเป็น เงาเสาที่สะท้อนในน้ำค่ะ เค้าก็เลยเรียกว่า วัง 40 เสา

แวดล้อมไปด้วยต้นไม้ใหญ่ ๆ และสระน้ำ

 ตรงนี้เป็นประตูทางเข้า

ศิลปแบบแขก ๆ แต่คราวนี้ไม่ใช้กระเบื้องแล้ว แต่เป็นเหมือนกระจกมากกว่า ทำให้แวววาวน่าดู

พระราชวังแห่งนี้สร้างขึ้นในปี คศ. 1657 ก็ประมาณ 350 ปีมาแล้ว โดย Shah Abbas the Great ใช้เพื่อเป็นที่ต้อนรับอาคันตุกะโดยเฉพาะ

ที่ดูสวยงามมากคงจะเป็นภาพเขียนฝาผนัง ซึ่งผ่านเวลามา 350 ปี ก็ยังดูสดใส (ถึงแม้จะมีส่วนลอก ๆ ไปบ้างก็เหอะ)

ภาพนี้แสดงเรื่องสงครามที่เปอร์เซีย ได้รับชัยชนะเหนืออินเดีย ตอนนี้เองที่ได้กวาดเอาเพชรและของมีค่าของอินเดียมาไว้ที่เปอร์เซีย รวมไปถึงเพชรสีชมพูที่ใหญ่ที่สุดในโลกด้วย (เขียนไปตอนแรก ๆ แล้วนะคะ อ่านได้ในเรื่อง อิหร่าน : มหาสมบัติ)

ส่วนภาพนี้ออกแนวไปสไตล์ยุโรปมากกว่านะเนี่ย

ตัวพระราชวังนี้ไม่ใหญ่มากค่ะ เดินแป๊บเดียวก็หมดแล้ว ที่นี่ยังมีห้องจัดแสดงนิทรรศการของโบราณ ๆ ที่ใช้ในยุคนั้นอีกด้วย แต่ก็ไม่มีคำบรรยายเป็นภาษาอังกฤษเลย ดูแล้วก็เลยงง

เดินไปเดินมา ไกด์ก็เรียกกลับไปทานข้าวเย็นค่ะ พรุ่งนี้เช้าเราจะเดินทางออกจากอิศฟาฮานแล้ว เพื่อกลับไปยังเตหะราน แล้วก็กลับเมืองไทย ระหว่างทางยังมีที่เที่ยวอีก 2 ที่ค่ะ

17 เมษายน 2008

วันนี้ตื่นเช้าเพื่อเดินทางค่ะ ต้องนั่งรถทั้งวันทีเดียว ตามโปรแกรมกว่าจะถึงเตหะรานก็มืดค่ำ ดึกดื่น จากนั้นก็คงได้นอน 3-4 ชั่วโมง ก็ต้องเดินทางไปสนามบินด้วยเครื่องบินไฟล์เช้าเพื่อกลับเมืองไทยในวันพรุ่งนี้แล้ว . . .

ระหว่างทางก็ได้ชื่นชมทัศนียภาพของประเทศนี้ ที่เป็นพื้นที่กึ่งทะเลทราย

ใกล้ ๆ หมู่บ้านโบราณที่เรากำลังจะไป วิวก็จะเปลี่ยนเป็นวิ่งบนภูเขาสลับซับซ้อน

เพิ่งจะมีต้นไม้สูง ๆ ให้เห็นระหว่างทางก็แถวนี้แหละค่ะ

ระหว่างแวะทานข้าว (ซึ่งเริ่มเป็นอาหารซ้ำซากเดิม ๆ) เจ้าของร้านเค้าก็เลี้ยงนก แต่กรงที่นี่ไม่เหมือนบ้านเราซักเท่าไหร่

เป็นไงหล่ะ กรงนกสไตล์แขก สีสันเค้าไม่ธรรมดาเลยจริง ๆ นะคะ

หลังอาหารเราก็เริ่มต้นเดินที่หมู่บ้านอับยาเนห์ (Abyaneh Village) หมู่บ้านโบราณ ตั้งอยู่บริเวณหุบเขาตอนกลางของแคว้นคาซานค่ะ 

บ้านทุกหลังจะถูกฉาบด้วยดินโคลนสีแดง ผสมเศษของต้นมอลท์

ชาวบ้านที่เหลืออยู่เพียง 200 ชีวิต ก็ยังใช้วิถีชีวิตแบบเดิม ๆ คนหนุ่มสาวในเมืองนี้แทบจะไม่เหลือ ทิ้งเมืองออกไปอยู่ที่อื่นเพื่อทำงาน เหลือเพียงคนแก่ และเด็ก เป็นส่วนใหญ่ คนแก่ก็ยึดอาชีพขายของให้นักท่องเที่ยวเป็นจำนวนมาก

หุหุ รูปนี้แอบเนียน แต่ไม่เหมือนหรอก ไม่ได้ใส่ลายดอกซักกะหน่อย ยายแกพยายามอธิบายอะไรซักอย่าง ที่เราไม่เข้าใจ อิอิ

เค้าบอกว่าหลายพันปีก่อนชาวอับยาเนห์เป็นพวกบูชาไฟ หรือ โซโรอัสเตอร์ ก่อนที่จะเข้าเป็นมุสลิมในภายหลัง ทำให้วัฒนธรรมการแต่งกายแตกต่างจากอิหร่านทั่วไปที่ใส่เพียงชุดคลุมสีดำ 

ที่นี่เค้าจะใส่ลายดอกสีสดใส ที่ฮิตสุด ๆ ก็จะเป็นลายกุหลาบ

แต่ผู้ชายไม่ดอกไปด้วยน่อ . . .

ขายอะไรก็ไม่รู้ เป็นเหมือนถั่ว หรือเมล็ดอะไรซักอย่าง เอาไว้แขวนเล่นมั๊ง

พี่สาวคนสวยคนนี้ ก็ยึดอาชีพขายสาระพัดของจิปาถะให้นักท่องเที่ยว

สุดท้ายฉันก็สอยของกินจากป้าแก่ ๆ คนนึง มันคือเมล็ดองุ่นดำแห้งนั่นเอง เห็นหน้าตาอย่างนี้ก็อร่อยดีนะ เคี้ยวเพลินๆ ระหว่างทาง

อำลาหมู่บ้านที่สีสันสดใสเดินทางต่อไปยังสวนฟิน (Fin Garden) สวนนี้มีความพิเศษอยู่ตรงที่ความร่มรื่นของต้นไม้ และสระน้ำค่ะ ขณะที่พื้นที่บริเวณรอบ ๆ เป็นทะเลทราย ที่นี่กลับม่ตาน้ำโบราณซึ่งเป็นแหล่งกำเนิดของน้ำที่ไหลไปเลี้ยงทั่วเมืองในปัจจุบัน

ทางเดินขนานไปกับน้ำ . . .

ที่นี่ยังมีคาเฟ่ (หรือเปล่า?) เหมือนเป็นที่นั่งชิว ๆ สูบชิชาไป กินอะไรเล่น ๆ ไป

อีกรูป . . . 

เดินชมสวนให้เย็น ๆ หลังจากมองแต่ทะเลทรายมาตลอดทาง  แต่ทะเลทรายช่วงนี้ไม่ร้อนนะ อากาศกำลังเย็นสบายเลยค่ะ

ที่นี่มีขายกุหลาบเยอะมาก . . .

นอกจากกุหลาบสด ๆ ส่งกลิ่นหอมคลุ้ง ที่นี่ก็ยังมีขายน้ำกุหลาบด้วย

ลองดมดูแล้ว หอมสุด ๆ จริง ๆ เค้าบอกว่าเอาไว้ผสมอาบน้ำค่ะ แต่ที่ไม่ได้ซื้อกลับมา เพราะบรรจุภัณฑ์เค้าไม่ค่อยดี กลัวว่าจะมาไม่ถึงเมืองไทย เสื้อผ้าเน่า ๆ ในกระเป๋าจะได้อาบน้ำกุหลาบก่อนน่ะสิ

ออกจากที่นี่ก็นั่งรถยาวไปถึงเตหะรานเลยค่ะ

อำลาอิหร่านด้วยวิวภูเขาแปลก ๆ

ทุ่งของต้นอะไรซักอย่าง

และทะเลสาบเกลือ ที่ใหญ่มาก ๆ ค่ะ ที่เห็นขาว ๆ นั่นแหละ เวลาลงเครื่องที่เตหะรานขามา ฉันยังเห็นภูมิประเทศสีขาว ๆ กว้าง ๆ ได้แต่เก็บความสงสัยไว้ ตอนนี้ก็เลยหายสงสัยแล้ว

จบการเดินทางอันแสนยาวนานกับประเทศนี้ ทิ้งความประทับใจหลาย ๆ อย่างไว้ในความทรงจำมิลืมเลือน ได้แต่ภาวนาว่า อย่าให้อเมริกาไปถล่มเค้าเลย ไม่งั้นสิ่งต่าง ๆ จะถูกทำลาย เฉกเช่นเมืองบาบิโลน (อิรัก) . . .

Fein ^^

PS. รวม Link อิหร่านค่ะ

ตอนที่ 1 อิหร่าน : ตกอยู่ในความฝัน

ตอนที่ 2 อิหร่าน : มหาสมบัติ

ตอนที่ 3 อิหร่าน : แหล่งช็อปเตหะราน

ตอนที่ 4 อิหร่าน : เปอร์ซีโปลิส มรดกโลก

ตอนที่ 5 อิหร่าน : ชีราช

ตอนที่ 6 อิหร่าน : หลงรัก อิศฟาฮาน

ตอนที่ 7 อิหร่าน :  สีสันในหมู่บ้านโบราณอับยาเนห์ (ตอนปัจจุบันค่ะ)

.

.

edit @ 25 Oct 2008 09:03:18 by ``Fein ` ๏_๏ ่':๏๏๏๏๛

edit @ 10 Feb 2009 10:12:07 by Fein

edit @ 15 Mar 2009 06:55:51 by Fein